*** В танце на краю пропасти, На острие ножа, Полная пепла и копоти Брошенная душа. Сколько же надо пламени Чтобы сгореть дотла? …Я позабыла – ты каменный Зря тебя подожгла… В финале Сердца и дверь закрыты на засов Уже 12 ровно. Тихо стало. В твоем окне созвездье гончих псов, Ночь рассыпает бисером устало. Так страшен [...]
'2010(6)' таңбасы бойынша
Мерген Тоқсанбай
Бір бөлме – бір әлем Ұмытып күндегі күйбеңді, Бір ақын қияли күйге енді. Жанына жалғыздық жақын ед, …Ол соған үйленді. Қоштасып сырттағы әлеммен, Достасты іштегі өлеңмен. Ұйқысын қиды ол өлеңге, Өлең де ол десе өлермен. Көктем боп гүлдеген өнірі, Көкпеңбек бүрлеген көңілі. Күн батты өлең боп, таң атты, Өлеңге айналып өмірі. Ластана [...]
Өмір мен өлім болар егіз…
Мен өлім мен өмір туралы көп ойланамын. Бұл өмірге неге келдім, не істемекпін, өмір толқынымен жүзу керек пе, әлде тағдырымды өз қолыма алмақпын ба, бәріне төзу керек пе, өлімнен кейін өмір бар ма, шынымен де есеп беретін күн келе ме, өлім қорқынышты ма, әлде жанымызға еркіндік сыйлай ма деген ойлар жиі кіреді. Өмір мен өлім [...]
